Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη το 1976 όπου και έζησα τα παιδικά και εφηβικά χρόνια κατά τα οποία 
πειραματισμοί και καλλιτεχνικά ερεθίσματα δημιούργησαν βάση για περαιτέρω εξέλιξη. 
Το 1994 έφυγα στη Γαλλία για σπουδές. Απόκτησα πτυχίο και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση 
Επιχειρήσεων - Μάρκετινγκ και Διεθνές Εμπόριο και δούλεψα κάποια χρόνια Αγγλία και Γαλλία 
ως Υπεύθυνη Project Ε-Business. Η επίδραση της ευρωπαϊκής κουλτούρας, η ανταλλαγή και η
πολυπολιτισμική επικοινωνία πρόσθεσαν στην ελευθερία και στον τρόπο έκφρασης του ποιητικού λόγου. 
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εργάστηκα ως στέλεχος Μάρκετινγκ και Τεχνολογίας. 
Αναγνωρίζοντας ξανά τόπους και εικόνες, 
ξεχύθηκαν λέξεις και αισθήσεις που έπρεπε να καταγραφούν. Με ιδιαίτερα καλές εντυπώσεις 
προβλήθηκαν ποιήματα καταρχήν στο Internet (http://logotexnia.net, www.e-missos.gr, www.asprilexi.gr) 
και στη συνέχεια ακολούθησε μια πρώτη έντυπη συμμετοχή στη συλλογή Ερωτικός Μάιος 2005. 

Στο άμεσα επόμενα σχέδια είναι η έκδοση της πρώτης έντυπης ποιητικής συλλογής. 
Σήμερα εργάζομαι και κάνω διδακτορικό στο Μάρκετινγκ & Νέες Τεχνολογίες στη Θεσσαλονίκη.





 

Στα βράχια

Τώρα που ακουμπισμένη στα βράχια μαθαίνω να τρίβομαι
στον ήλιο, στην αλμύρα παραδίνομαι και γεύομαι της ύπαρξης τον εύηχο καρπό.

Ξεδίπλωσα το σώμα μου.
Κι ακούμπησα στο στρώμα μου τις μυρωδιές και τις χαρές,
των χωρισμών τις λύπες.



Aux rochers

Adossee aux rochers j’apprends si belle a me frotter,
Au soleil pour me livrer,
ala salure pour m’exposer,
la mιlodie du fruit de l’existence pour savourer
Ayant deplie mon corps,
Sur ma couche ayant pose,
tous les odeurs et les bonheurs,
puis les ruptures si tristes.


On the rocks
Now that I am learning to rub myself against the rocks
in the sun, I am surrendering to the brine and taste existence’s sonorant fruit. 

I unfolded my body. 
And laid out on my blanket the smells and the charms, 
of the sorrows of separations.  

(translated into English By Kostas Hrisos)



Εκεί που σκάει το κύμα

Έλα να σου πω
Τι βρήκα κάτω από τη πέτρα
Στην άκρη της θάλασσας.
Μια ψυχή γιομάτη καημούς
Να βογγά
Να βογγά κάθε που σκάει το κύμα

Έλα να σου πω,
Τι βρήκα χάμω εκεί που τελειώνουν τα όνειρα, 
εκεί που οι ψευδαισθήσεις γίνονται γυναίκες του χορού

Έλα να σου πω
Η ψυχή χαμογελά κι όσο βογγά χαϊδεύεται
Βογγά και σέρνεται
Στον αυγουστιάτικο ήλιο δυναμώνει
Στον αυγουστιάτικο ήλιο γιατρεύεται
Μέχρι να ‘ρθει ξανά το ξεροβόρι
				
Έλα να σου πω,
Βρήκα την αιώνια ψυχή, 
Κάτω από το κύμα να λούζεται γαληνεμένη.
Κι όσο πατήματα μου ήχο φέρνουνε,
γλυκά θαυμάζω και εκπλήσσομαι στη χάρη της
Κι επιθυμώ να γύρω το κορμάκι μου εκεί που σκάει το κύμα.



La, ou la vague s’evague
(Au bord de la mer)

Viens, viens que je te dise,
Ce que j’ai trouvι au dessous de la pierre.
au bord de la mer.
Une βme pleine de creve-coeur.
Qui gemit
Qui gemit chaque fois que la vague s’evague

Viens que je te dise
Ce que j’ai trouve la ou s’achevent les
reves
La oules illusions se transforment en femmes de choeur
Viens que je te dise.
L’ame sourit, en gemissant elle se caresse.
Elle gιmit et rampe.
Sous le soleil d’aout elle rιcupθre.
Sous le soleil d’aout elle guerit.
Jusqu'ΰ ce que le vent glacial revienne

Viens que je te dise,
J’ai trouve l’ame ιternelle
a se baigner sereine sous cette vague.
Autant mes pas amθnent leur bruit,
Je l’admire et je m’exquis devant sa grace.
Et je dasire tellement pencher mon corps indemne, la ou la
vague s’evague,
au bord de la mer.